jump to navigation

aile Temmuz 12, 2007

Posted by osman savci in hikayeler.
trackback

21 senelik evlilikten sonra “aşk ışıltısını” canlı tutmanın yeni bir
> yolunu buldum. Bir süre önce, başka bir kadınla çıkmaya başladım ve bu
> aslında eşimin fikriydi.*
>
> * *
>
> *Bir gün eşim, beni çok şaşırtarak:*
>
> *”Biliyorum ki onu seviyorsun”dedi.*
>
> *” Ona da zaman ayırman gerekiyor.”*
>
> *Karımın, ziyaret etmemi istediği “öbür kadın” 19 yıldır dul olan
> annemdi. İşimin yoğunluğu ve üç çocuğumun beklentileri sebebiyle annemi
> görme fırsatım pek olamıyordu.O akşam annemi yemeğe ve ardından sinemaya
> davet ettim. *
>
> *Endişelendi ve hemen “İyi misin, her şey yolunda mı?” diye sordu.*
>
> *Annem de geç saatte gelen bir telefonun veya sürpriz bir davetin
> mutlaka kötü bir anlamı olacağından şüphelenen tipte kadınlardandı.*
>
> *”Seninle beraber ikimiz biraz zaman geçirmemizin güzel olacağını*
>
> *düşündüm .” diye cevapladım.*
>
> *”Sadece ikimiz mi?” Biraz düşündü ve”Çok isterim” diye cevap verdi.O
> Cuma, iş çıkışı onu almaya giderken kendimi biraz gergin hissediyordum.
> Eve vardığımda fark ettim ki o da, randevumuzdan ötürü hafif gergin
> görünüyordu. *
>
> *Kapısının önünde,paltosunu çoktan giymiş bir şekilde bekliyordu.
> Saçlarını yaptırmıştı ve üzerinde babamla kutladıkları son evlilik
> yıldönümlerinde giydiği elbise vardı. Bana melekler kadar ışıltılı bir
> yüzle gülümsedi.*
>
>
>
> *Arabaya bindiğimizde;*
>
> *”Arkadaşlarıma oğlumla dışarı çıkacağımı söyledim ve gerçekten çok
> etkilendiler” dedi.*
>
> *”Randevumuzun nasıl geçtiğini duymak için sabırsızlanıyorlar.”***
>
> *Gittiğimiz restaurant, çok şık olmasa da sevimli, sıcak ve servisin
> kaliteli olduğu bir mekândı. Annemse, bir kraliçe edasıyla koluma
> girdi.Yerimize oturduktan sonra ona mönüyü okumam gerekmişti, çünkü
> küçük yazıları göremiyordu. Ben daha mönünün ortalarındayken annemin
> nemli gözlerle ve nostaljik bir gülüşle bana bakmakta olduğunu fark
ettim:*
>
> *”Eskiden, sen küçükken,mönüleri okuyan bendim, sense meraklı bakışlarla
> beni dinlerdin” dedi.*
>
> *Ben de gülümsedim;*
>
> *”O zaman, şimdi senin rahat rahat oturma sıran ve ben de okuyarak
> borcumu ödeyebilirim” dedim.*
>
> *Yemek boyunca muhabbetimiz çok güzeldi, sıra dışı hiçbir şey olmadı ama
> eskilerden ve hayatlarımızdaki yeniliklerden bahsederek kaybettiğimiz
> zamanın birazını telâfi etmeye çalıştık. O kadar çok konuştuk ve
> eğlendik ki film saatini kaçırdık. Akşam annemi bırakırken;*
>
> *”Seninle tekrar çıkmak isterim ama ancak bu sefer benim seni davet
> etmeme izin verirsen” dedi ve bir akşam tekrar buluşmakta karar kıldık.*
>
> *Eve geldiğimde eşim yemeğin nasıl geçtiğini sordu:*
>
> *”Çok güzeldi” dedim*
>
> *”Düşünebileceğimin çok üstündeydi”*
>
> * *
>
> *Birkaç gün sonra annem aniden ciddi bir kalp krizi sonucu vefat etti.
> Bu, o kadar âni gerçekleşmişti ki onun için bir şey daha yapma şansım
> olmamıştı. Birkaç zaman sonra evime,annemle yemek yediğimiz restorandan,
> ödenmiş iki kişilik bir yemek*
>
> *faturası ve üzerine iliştirilmiş bir not yollandı:*
>
> *”Oğlum, bu faturayı önceden ödedim, çünkü seninle kararlaştırdığımız
> randevu gününe gelemeyeceğimden neredeyse yüzde yüz emindim. Yine de iki
> kişilik bir yemek ayarladım*
>
> *çünkü bu sefer eşinle beraber gitmenizi istiyorum Seninle olan o günkü
> randevumuzun benim için ne anlam ifade ettiğini bilemezsin.*
>
> *”Seni Seviyorum.”*
>
> * *
>
> *O esnada, “Seni Seviyorum”*
>
> *demenin ve hayatta değer verdiğimiz insanlara hak ettikleri zamanı
> ayırmanın önemini anladım. Hayatta hiçbir şey ailenizden daha önemli
> değildir. Onlara hakları olan zamanı ve ilgiyi verin*
>
> *çünkü böyle şeyleri erteleyebileceğiniz **”başka bir zaman”** ı her
> istediğinizde yakalayamayabilirsiniz”.*
-ALINTIDIR -

Yorumlar»

No comments yet — be the first.